Πέμπτη, 30 Δεκεμβρίου 2010

Το μικρό και το μεγάλο

Εχουν περάσει δεκατρία χρόνια από τότε που ξεκίνησα να μετακινούμαι μέσα στην πόλη χρησιμοποιώντας ποδήλατο. Ημουν ενθουσιασμένος και απολάμβανα την αίσθηση να είσαι "ανοιχτός" αλλά θυμάμαι πολύ καλά οτι ακόμη και οι "εναλλακτικά" σκεπτόμενοι φίλοι μου με αντιμετώπιζαν με χαμόγελα συγκατάβασης.
Κάτι ανάμεσα σε άπορο που -ο καημένος- δεν μπορεί να πάρει αυτοκίνητο και να γίνει άνθρωπος και σε παιδί που δε μεγάλωσε.
Η συγκατάβαση σταματούσε απότομα όταν με ρωτούσαν την τιμή του ποδηλάτου κι εγώ απαντούσα.
Τότε με έβλεπαν ως ηλίθιο ή ανώμαλο που "με τόσα λεφτά" δεν πήρα μηχανάκι ή έστω ένα μεταχειρισμένο κουβά να τον παρκάρω μεγαλόπρεπα πάνω στις ράμπες οπως αρμόζει σ' έναν σωστό άντρα.
Αναρωτιέμαι λοιπόν παρατηρώντας όλους αυτούς τους ποδηλάτες που έχουν ξεπεταχτεί τα δύο τελευταία χρόνια αν έχει διαφοροποιηθεί έστω λίγο αυτή η αντίληψη.

Πρόσφατα συζητώντας με κάποια (κι αυτή "εναλλακτικά" σκεπτόμενη) κατάλαβα οτι βρισκόμαστε περίπου στα ίδια μιάς και οταν ανέφερα οτι δεν έχω δίπλωμα οδήγησης (άρα δεν έχω αυτοκίνητο) εκείνη ξενέρωσε αυτοστιγμεί.

Φοβάμαι οτι η άνοιξη της αλλαγής νοοτροπίας είναι ακόμη μακριά αλλά νομίζω πως τουλάχιστον είμαστε στον σωστό δρόμο (οι ποδηλάτες αυξάνονται).




Πάντα κοιτούσα με απορία τους διάφορους φίλους ή γνωστούς που θεωρούν το  αυτοκίνητο τους απαραίτητο συμπλήρωμα του ανδρισμού τους κι αναρωτιόμουν αν καλύπτουν κάποια έλλειψη πίσω από αυτό.
Γέλασα λοιπόν πάρα πολύ όταν διάβασα αυτή την είδηση η οποία δεν ξέρω αν είναι αληθινή αλλά θα μπορούσε να εξηγήσει τη νοοτροπία της ταύτισης με το αυτοκίνητο.

Ισως να έχουμε το μικρότερο "πουλί" στην ευρώπη αλλά σίγουρα έχουμε το μεγαλύτερο αυτοκίνητο! Γιά να μας καλύπτει τις ανασφάλειες και να αντισταθμίζει τις ανεπάρκειες.


Ο επιτυχημένος κι ο αποτυχημένος. Ποιός είναι ποιός όμως;


Πέμπτη, 23 Δεκεμβρίου 2010

Χριστουγεννιάτικα ψώνια


Ξεκινώντας αισιόδοξα - An optimistic beginning


Είναι γεγονός οτι οι αστικοί ποδηλάτες στην Θεσσαλονίκη αυξάνονται με ταχείς ρυθμούς τα δύο τελευταία χρόνια.

Αυτό οφείλεται κυρίως στην προβολή του ποδηλάτου από τις ποδηλατικές ομάδες που δραστηριοποιούνται ήδη από το 2008 κάνοντας αισθητή την παρουσία τους με βόλτες μέσα στην πόλη είτε μηνιαία, είτε εβδομαδιαία, είτε με θεματικές βόλτες, είτε συμμετέχοντας σε συνδιοργανώσεις.

Ετσι, με τη σταθερή συμμετοχή χειμώνα - καλοκαίρι των λίγων -ως τότε- αστικών ποδηλατών, το ποδήλατο φάνηκε προς τα έξω και μάλλον προκάλεσε θετικές εντυπώσεις μιάς και μέσα στον πρώτο χρόνο (2008 - 09) οι ποδηλάτες είχαν ξαφνικά σχεδον τριπλασιαστεί!
Την περίοδο 2009 - 10 ήταν πιά αδύνατον να υπολογιστεί η αύξηση του αριθμού των ποδηλατών.

(δεν θα πρέπει να συνδέεται η αύξηση των ποδηλατών μόνο με την κατασκευή του ποδηλατόδρομου γιατί ο ποδηλατόδρομος κατασκευάστηκε όταν οι ποδηλατικές ομάδες είχαν ήδη συμπληρώσει πάνω από ένα χρόνο ενεργής παρουσίας στους δρόμους και αυτό είχε ήδη φέρει αποτελέσματα.)

Ετσι οι εικόνες σαν κι αυτές που βλέπετε στις φωτογραφίες που δημοσιεύω, δεν είναι πιά εντελώς εξωπραγματικές γιά τα ελληνικά δεδομένα αλλά αρχίζουν και αποτελούν ένα μικρό αλλά σταθερά αυξανόμενο μέρος της καθημερινότητας αυτής της πόλης.

Οι ποδηλάτες λοιπόν πολλαπλασιάστηκαν αλλά αυτοί που χρησιμοποιούν συνειδητά το ποδήλατο ως μέσον μετακίνησης μέσα στην πόλη είναι λίγοι.
Είναι μάλλον καιρός να γίνει το επόμενο βήμα και να φανεί οτι το ποδήλατο δεν είναι μόνο χόμπυ του Σαββατοκύριακου ούτε υποκατάστατο του γυμναστηρίου.
Μπορεί να είναι όλα τα προηγούμενα αλλά κυρίως είναι ένα μέσον μετακίνησης μέσα στην πόλη το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί όλες τις μέρες και όλες τις ώρες φορώντας τα καθημερινά μας ρούχα ή τα καλά μας και να αντικαταστήσει (στις περισσότερες περιπτώσεις) το αυτοκίνητο.

Το μπλογκ αυτό φιλοδοξεί να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση και να αναδείξει τη χρήση του ποδηλάτου ως αστικού μέσου μετακίνησης.

Την αρχική έμπνευση γιά να αποφασίσω να το ξεκινήσω την είχα βέβαια από το http://www.copenhagencyclechic.com/ το οποίο παρακολουθώ εδώ και δύο χρόνια.

Μου φαινόταν απίθανο οτι θα μπορούσαν ποτέ να υπάρξουν εδώ αντίστοιχες εικόνες με αυτές που έβλεπα να φωτογραφίζει ο Mikael.
Ομως αποδείχτηκε οτι πολλές φορές αρκεί να δώσουν κάποιοι το καλό παράδειγμα...


During the last two years Thessaloniki has seen a dramatic increase in the number of cyclists. 

Since 2008 various cyclist initiative groups through their activities, with weekly or monthly rides as well
as a variety of themed rides in the city have motivated citizens into using the bicycle as an alternative form of transport.

The initial participation of the first few cyclists in these events brought city cycling to the forefront and it appears that the positive response has resulted in a threefold increase in the number of cyclists during the first year 2008-2009.
However the following year 2009-2010, the increase was phenomenal and is an impossible task to measure.

(Interestingly the recently constructed cycle paths in parts of the centre of the city have had no effect on the numbers cyclists, as already prior to their inauguration a significant increase in cyclists had been observed)

Photos seen here on my blog are not unrealistic for Greece but are a small part of the tendency in daily life of the city. Despite the increased number of cyclists, the fact still remains that it is still the few who actually use the bicycle as an alternative means of transport.

Maybe time is ripe for next step, for citizens to realize that cycling is not only a weekend pastime or a form of exercise.
Instead of driving a car, cycling to one’s destination or moving around the city, at all times of the day, dressed according to the occasion smartly or otherwise, is a definite alternative.

The aim of this blog is to draw on this tendency and to show the bicycle as a true mode of city transport

I was initially inspired by http://www.copenhagencyclechic.com/ which I have followed closely over the last couple of years.
The plethora of themes Mikael Colwill-Andersen has captured in his photographs is a challenge that I feel I could not equal here. However I am consoled by the often good examples he has set.