Τρίτη, 31 Μαΐου 2016

Μαθαίνοντας ποδήλατο (γιά παιδιά και όχι μόνο)

  
  Ανακαλύψαμε αυτό το πολύ καλό βίντεο που με σαφή και κατανοητό τρόπο δείχνει πως ένα παιδί (ή ένας ενήλικος) μπορεί να μάθει να ισορροπεί στο ποδήλατο χωρίς βοηθητικές ρόδες (με τις οποίες δεν έμαθε ποτέ κανείς! Ούτε με τη μία βοηθητική μαθαίνεις).





κλικ γιά μεγέθυνση



Δευτέρα, 30 Μαΐου 2016

Τρίτη, 26 Απριλίου 2016

Πολύ ωραίο στυλ! #111




ανοιξιάτικο παντελόνι, ψηλά τακούνια κι ορθοπεταλιά











"get a boy friend"



Παρασκευή, 1 Απριλίου 2016

Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2016

Αναζητώντας τις θέσεις που λείπουν

  Καθημερινά όταν ψάχνουμε να δέσουμε το ποδήλατο μας σε σημείο ασφαλές, κάπου στο κέντρο, αρκετές φορές βρισκόμαστε σε αδιέξοδο. Τα σημεία δεσίματος με σωστή στήριξη, στα οποία να μπορεί να χρησιμοποιηθεί πέταλο ή αρθρωτή κλειδαριά, αρχίζουν και γίνονται όλο και πιό δυσεύρετα.

Παράλληλα όμως οι αστικοί ποδηλάτες αυξάνονται χρόνο με το χρόνο (ήδη βρισκόμαστε στο 3% = 30.000 κόσμος μόνο γιά τη Θεσσαλονίκη) και κυκλοφορούν καθημερινά παντού.
Το ποδήλατο θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μεταφορικό μέσον που ωφελεί όλους, και όχι σαν παιχνίδι. Κλέβεται εύκολα και θα πρέπει να μπορούμε να το δέσουμε σε κάποιο ασφαλές σημείο.

Πριν συνεχίσουμε να πούμε πως ασφαλές, θεωρούμε μόνο το σημείο δεσίματος το οποίο :
α) επιτρέπει τη χρήση πέταλου ή αρθρωτής κλειδαριάς (είναι οι δύο πιό ασφαλείς τύποι κλειδαριάς) και  
β) είναι μεταλλικό
γ) είναι στέρεα πακτωμένο στο έδαφος. Οχι βιδωμένο!   Οπως π.χ. αυτό :















Και όπως αυτό :



Τίποτε άλλο δεν είναι αρκετά καλό. Οι κλειδαριές άλλου τύπου (φτηνά συρματόσχοινα ή κουλούρες), τα δεντράκια και τα ξεχαρβαλωμένα σήματα της τροχαίας, είναι όλα πολύ ευάλωτα και καλύτερα να μη τα χρησιμοποιείτε γιά πολύ ώρα. Εκτός κι αν έχετε συνεχή οπτική επαφή με το ποδήλατο σας.
Οι γνωστές μας μπάρες δεσίματος (δέστρες) του δήμου, επίσης δεν είναι ασφαλείς εκτός κι αν είναι από εκείνες που έχουν πακτωθεί στο έδαφος.

Ας ξεκινήσουμε τη φωτογραφική μας βόλτα. Οπως θα διαπιστώσετε παρακάτω οι περισσότερες μπάρες δεσίματος έχουν εξαφανιστεί. Ξηλώθηκαν σταδιακά κυρίως λόγω της αρχικής κακής τους στήριξης και οι περισσότερες ποτέ δεν ξαναφτιάχτηκαν (κάποιες μπήκαν πάλι στη θέση τους με καλύτερη στήριξη αλλά αυτές μάλλον αποτελούν εξαίρεση - μία εξαίρεση που θα θέλαμε να γίνει κανόνας).
Οι μπάρες δεσίματος τοποθετήθηκαν όταν οι « ποδηλατόδρομοι » (εισαγωγικά) δόθηκαν προς χρήση, στα τέλη του 2009.


συντριβάνι, είσοδος δ.ε.θ :  Η συνηθισμένη απαράδεκτη στήριξη με βίδες στο έδαφος

αγγελάκη στην είσοδο του πάρκινγκ της δ.ε.θ.



αγγελάκη μπροστά από την ερτ 3 :  Ξεχαρβαλωμένες μπάρες δεσίματος.  Περιέργως πολλοί τις χρησιμοποιούν.  Εμείς δεν τις προτείνουμε σε καμμία περίπτωση.


εγνατία με Ιασωνίδου :  Η εικόνα μιλάει μόνη της.


εγνατία με Δ. Γούναρη :  Συνδυασμός βανδαλισμού και δημοτικής αμέλειας.  Δεξιά : κάποιοι πρωτοτύπησαν και κατάφεραν και το έσπασαν από τον κάθετο σωλήνα!  Κέντρο : αν και η τοποθέτηση έγινε πιό σωστά, δεν πακτώθηκε και βγαίνει με ένα τράβηγμα !  Αριστερά :  ο.κ.



δ. Γούναρη με Μιχ. Ιωάννου :  Δεν έμεινε τίποτε όρθιο αλλά και τίποτε δεν αποκαταστάθηκε.  Παρόμοια εικόνα εγκατάλειψης υπάρχει και στις ακριβώς από κάτω μπάρες, επί της Αλ. Σβώλου όπου είναι μόνιμα κατειλημμένες από μηχανάκια.


τσιμισκή με παλαιών Πατρών Γερμανού :  Οταν υπάρχουν αυτά τα ωραιότατα μασίφ κάγκελα σε όλη την Τσιμισκή, δεν υπάρχει κανένας λόγος γιά να χρησιμοποιούνται οι ξεχαρβαλωμένες μπάρες δεσίματος.

τσιμισκή με Καρόλου Ντηλ.


αριστοτέλους με Βατικιώτη (κάτω από το άγαλμα βενιζέλου)


αριστοτέλους, με Βατικιώτη πάλι, ακριβώς απέναντι από την προηγούμενη φωτογραφία :  Σε όλο το μήκος της οδού αριστοτέλους, δεν υπάρχει δέστρα που να μην είναι κατεστραμμένη ή ετοιμόρροπη (εκτός από εκείνες που βρίσκονται στην είσοδο της πλατείας αριστοτέλους).

βενιζέλου με βασ. Ηρακλείου. Μία ακόμη τραγική εικόνα


εγνατία με Λ. Σοφού και Αντιγονιδών. Εδώ δεν έμεινε ούτε καν η μεταλλική βάση. Μόνο η σκιά της!


κατηφορίζοντας τη Λ. Σοφού συναντούμε επιτέλους, τρεις μπάρες δεσίματος στέρεα πακτωμένες στο έδαφος!  Ετσι θα θέλαμε να αποκατασταθούν όλες οι κατεστραμμένες.  Και μόνο τότε θα είναι ασφαλείς (κατά το δυνατόν πάντα).

Φτάνουμε στην περιοχή της πλατείας χρηματιστηρίου και πλατείας εμπορίου όπου γίνεται ανάπλαση. Παρατηρούμε πως έχουν ξηλωθεί κάποια πολύ εξυπηρετικά και ασφαλή σημεία δεσίματος και έχουν τοποθετηθεί κάποια νέα που δεν μας εμπνέουν εμπιστοσύνη. Κυρίως επειδή είναι στερεωμένα με τέσσερις βίδες στο έδαφος. Κι ως γνωστόν : ό,τι βιδώνει, ξεβιδώνει! 


πλατεία χρηματιστηρίου :  αριστερά από την πινακίδα υπήρχαν τρεις στέρεες (πακτωμένες) μπάρες δεσίματος. Χάθηκαν.


βαλαωρίτου με συγγρού : εδώ υπήρχαν διαχωριστικά τύπου Π που ήταν πολύ στέρεα και ασφαλή γιά δέσιμο ποδηλάτου. Χάθηκαν.


συγγρού :  εκεί που τώρα υπάρχουν κολωνάκια, υπήρχαν επίσης διαχωριστικά τύπου Π  που ήταν επίσης στέρεα και ασφαλή γιά δέσιμο ποδηλάτου. Χάθηκαν κι αυτά.
Και γι αυτό ακριβώς ανέβηκαν τα μηχανάκια στο πεζοδρόμιο.

Αντί των ασφαλών σημείων που χάθηκαν, στην αναπλασμένη περιοχή τοποθετήθηκαν  μπάρες αυτού του τύπου :





η γνωστή κακή στήριξη με τις τέσσερις βίδες. Ο,τι βιδώνει ξεβιδώνει και σηκώνεται μαζί με το ποδήλατο.  Δεν τις προτείνουμε.


Επιπλέον οι μπάρες τοποθετήθηκαν με τρόπο καθόλου εξυπηρετικό. Μας δίνουν την εντύπωση πως μπήκαν μόνο γιά να μπουν. Γιά το θεαθήναι δηλαδή.

συγγρού :  εδώ χωράει μόνο παιδικό ποδήλατο. και μόνο αν το σηκώσεις στον αέρα!


συγγρού : πολύ σοφή τοποθέτηση της μπάρας σε σχέση με το κολωνάκι!


Τριγυρίζοντας σε όλη την αναπλασμένη περιοχή, παρατηρούμε πως στο μεγαλύτερο μέρος της δεν έχουν τοποθετηθεί μπάρες δεσίματος ακόμη κι εκεί που ο χώρος είναι άπλετος (π.χ. επί της Ερμού μετά την Ι. Δραγούμη). Αν και, όπως είπαμε, χάθηκαν ασφαλή σημεία δεσίματος, δεν αντικαταστάθηκαν με κάτι εξίσου αξιόπιστο. Κι όπου τοποθετήθηκαν, έγινε με προχειρότητα και μάλλον σε σημεία που δεν θα ενοχλούσαν. Ποιόν όμως;

Πιό συγκεκριμένα : στις οδούς Ερμού, Φράγκων, Βηλαρά, Βεροίας, Β. Ουγκό, Ολυμπ. Διαμαντή, Κατούνη δεν υπάρχει ΟΥΤΕ ΜΙΑ μπάρα δεσίματος. Ενώ έχουν αφαιρεθεί τα διαχωριστικά τύπου Π που υπήρχαν και προσφέρονταν.
Σε όλη τη Λ. Σοφού υπάρχουν δύο καινούριες. Η μία κοντά στο κρατικό ωδείο και η άλλη κάτω, στη γωνία με Τσιμισκή! Στη Συγγρού υπάρχουν τέσσερις καινούριες συγκεντρωμένες στο ίδιο σημείο, αλλά είναι μάλλον άχρηστες από τα μηχανάκια που παρκάρουν πλεόν στο πεζοδρόμιο. Στη Βαλαωρίτου υπάρχουν επίσης ακόμη τρείς ή τέσσερις.

Ολες τους είναι ευάλωτες (λόγω στήριξης) ή τελείως άχρηστευμένες εξ αρχής (λόγω τοποθέτησης) !
Αυτή είναι, δυστυχώς, η εικόνα σε μία πολυσύχναστη περιοχή της πόλης, πρόσφατα αναπλασμένη.
Αλλά ξαφνικά :


αγίου Μηνά : ξαφνικά αντικρύζουμε μαζεμένες εφτά μπάρες δεσίματος! Ολες αραδιασμένες μπροστά από το εγκαταλελειμένο κτίριο μιας και είναι το μόνο σημείο που μάλλον δεν θα μπουν ποτέ τραπεζοκαθίσματα!  Να ποιός θα ενοχλούνταν αν η τοποθέτηση τους γίνονταν σε πιό εξυπηρετικά γιά τους ποδηλάτες, σημεία...


Ας συνεχίσουμε όμως την περιπλάνηση μας σ' ένα άλλο αναπλασμένο σημείο. Τον πεζόδρομο της αγ. Σοφίας.

αυτές οι μπάρες δεσίματος δείχνουν όμορφες και είναι - επιτέλους - αρκετές.


όμως πλησιάζοντας παρατηρούμε οτι κι αυτές είναι στηριγμένες με τον ίδιο απαράδεκτο τρόπο :  με 4 βίδες...


Δε μπορούμε να καταλάβουμε την επιμονή του δήμου να στηρίζει με τόσο κακό τρόπο τις μπάρες δεσίματος. Ο χρόνος έχει αποδείξει επανειλημμένα οτι σε μικρό διάστημα καταστρέφονται. Και δεν φταίνε πάντα γι αυτό οι «κάποιοι βάνδαλοι». Καταστρέφονται και από τη χρήση, λόγω κακής αρχικής κατασκευής.

Πολλά μπορούμε να υποθέσουμε γιά κάτι τόσο αδικαιολόγητο.
Ισως να αποσκοπούν ακριβώς σ΄ αυτό : στο οτι έτσι, το έργο θα χρειαστεί να ξαναγίνει (= νέα κονδύλια).
Ισως να τοποθετούνται με 4 βίδες ακριβώς γιά να αφαιρούνται εύκολα. Οταν π.χ. κάποιος θέλει να βάλει τα τραπεζοκαθίσματα του και τον ενοχλούν τα ποδήλατα...
Εξ άλλου η κατάληψη του δημόσιου χώρου από τα τραπεζοκαθίσματα, είναι αυτό που πάντα  βλέπαμε να ενθαρρύνεται με έμμεσο τρόπο από το δήμο Θεσσαλονίκης (ανεξαρτήτως διοίκησης) και ποτέ δεν άλλαξε.

Πάμε να δούμε μία τέτοια περίπτωση η οποία έχει καταγγελθεί και παλιότερα εδώ, αλλά ουδείς ασχολήθηκε.


ζεύξιδος με Παύλου Μελά :  οι μπάρες δεσίματος κάλυπταν το χώρο που δείχνει το βέλος. Υπήρχαν άλλες τρεις πάλι βιδωμένες, οι οποίες αφαιρέθηκαν και μπήκαν τα τραπεζοκαθίσματα.  Δεν ξέρουμε ποιός τις αφαίρεσε.  Βλέπουμε όμως καθαρά ποιός ωφελείται από αυτό.  Πάμε πιό κοντά ...

... κοιτάζοντας κάτω, βλέπουμε τις τρύπες από τις βίδες με τις οποίες ήταν στηριγμένες οι μπάρες.  Τα ίχνη είναι ίδια με αυτά.

Με αυτό το χαρακτηριστικό παράδειγμα κατάχρησης του δημόσιου χώρου, ολοκληρώσαμε την περιήγηση μας στο κέντρο. Θ' αλλάξουμε τελείως σκηνικό. Κατηφορίζουμε γιά λίγο προς τη νέα παραλία.
Στο πρώτο κομμάτι που αναπλάστηκε, από το μέγαρο μουσικής δηλαδή, έως και το ναυτικό όμιλο, τα πεύκα μεγάλωσαν κι έχουν πλεόν αφαιρεθεί τα σιδερένια στηρίγματα  τους, που βλέπετε παρακάτω :


φώτο από εδώ

Αυτά τα σιδερένια στηρίγματα όμως, δε χρησίμευαν μόνο γιά να στηρίζουν τα πεύκα αλλά ήταν και ασφαλή σημεία δεσίματος ποδηλάτων. Και υπήρχαν σε όλο το μήκος της παραλίας.
Ηταν λογικό ν' αφαιρεθούν αλλά με την αφαίρεση τους αποκαλύφθηκε το πόσο λίγες μπάρες δεσίματος έχουν τοποθετηθεί κατά μήκος της παραλίας.
Μετρήσαμε μία τριάδα ανά 200 μέτρα. Αριθμός πολύ μικρός αν σκεφτεί κανείς τις χιλιάδες κόσμου που χρησιμοποιούν καθημερινά την παραλία, πεζοί και ποδηλατώντας.

Επιπλέον η κατάσταση των μπαρών δεσίματος από το μέγαρο μουσικής έως το ναυτικό όμιλο είναι η εξής :

οι μπάρες δεσίματος από το μέγαρο έως το ναυτικό όμιλο είναι όλες τοποθετημένες με κακή στήριξη. Με τις γνωστές 4 βίδες. Το αποτέλεσμα είναι αυτό που βλέπετε.


Εμείς δεν θα δέναμε εδώ το ποδήλατο μας παρά μόνο εαν ήμασταν δίπλα και είχαμε οπτική επαφή.



Από το ναυτικό όμιλο έως το μακεδονία παλάς τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά. Λίγο μόνο, μιάς και οι μπάρες δεσίματος είναι το ίδιο αραιές (μία τριάδα κάθε 200 μέτρα). Αλλά τουλάχιστον είναι στέρεα πακτωμένες στο έδαφος κι όχι βιδωμένες.

Από το μακεδονία παλάς έως και τον λευκό πύργο, δηλαδή σε μήκος ενός πολυσύχναστου χιλιομέτρου, δε μπορεί να δεθεί ποδήλατο πουθενά!
Σε ένα χιλιόμετρο υπάρχει μόνο μία τριάδα από μπάρες! Στο άγαλμα του Καραμανλή.




να μη ξεχάσουμε και τις ετοιμόρροπες μπάρες έξω από το βασιλικό θέατρο.



Κάπου εδώ ολοκληρώσαμε την περιήγηση μας. Ισως να μην καλύψαμε όλα τα σημεία αλλά προσπαθήσαμε να δώσουμε τη συνολική εικόνα που λαμβάνουμε καθημερινά.

Ελπίζουμε να δούμε σύντομα όλες αυτές τις ελλείψεις και προχειρότητες (το λέμε κομψά - chic), να αποκαθίστανται με σωστότερο κριτήριο :  δηλαδή  την ενθάρρυνση της χρήσης του ποδηλάτου ως μεταφορικό μέσον στην πόλη.

Κλείνοντας θέλουμε να δείξουμε και πάλι τους δύο πιό ασφαλείς τύπους κλειδαριάς.
Κλικ στην εικόνα γιά μεγέθυνση :



δεκέμβριος 2010, δεξιά από το άγαλμα του Αλέξανδρου :  κακοστηριγμένες και τελικά ξηλωμένες μπάρες δεσίματος, πριν τη 2η φάση της ανάπλασης της παραλίας. 
Αλήθεια, θυμάστε πως ήταν;